كتاب الله تبارك وتعالى ( مترجم : شاه ولى الله محدث دهلوى / تفسير : ملا حسين واعظ الكاشفى )
149
القرآن الكريم ( قرآن كريم مع تفسير حسيني ) ( فارسى )
فَبِما رَحْمَةٍ مِنَ اللَّهِ پس به بخشايشى كه ترا رسيد از حق سبحانه لِنْتَ لَهُمْ نرم گشتى براى منهزمان احد نزول آيت در ان وقت بود كه حضرت رسالتپناه عليه السلام بعد از مراجعت اهل هزيمت به ايشان تغليظ و تشديد نفرمود بلكه مراسم دلجوئى و لوازم خوشخوئى به نسبت آن جماعت رعايت نمود حق سبحانه و تعالى مىفرمايد كه نرمسخنى و نيكوخوئى تو به رحمت من بود وَ لَوْ كُنْتَ فَظًّا و اگر مىبودى تو زشتخوى يا سختگوى يا جفاكننده غَلِيظَ الْقَلْبِ سخت دل و نامهربان لَانْفَضُّوا هرآئينه اصحاب تو پراگنده شدندى مِنْ حَوْلِكَ از نزديك تو و با تو نياراميدندى فَاعْفُ عَنْهُمْ پس درگذار از ايشان تقصيرى كه در خدمت تو كردهاند وَ اسْتَغْفِرْ لَهُمْ و آمرزش خواه از من براى ايشان اهمالى را كه در اداى حقوق من ورزيدند وَ شاوِرْهُمْ فِي الْأَمْرِ و مشورت نماى با ايشان در كارى كه از حق تعالى در آن حكم جزم صادر نشده كلبى گويد كه مشاورت مخصوص بوده بامور محاربه و مقاتله با كفار فَإِذا عَزَمْتَ پس چون قصد كارى كردى بعد از مشاورت فَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ پس توكل بر خدا كن نه بر مشاورت إِنَّ اللَّهَ به درستى كه خدا يُحِبُّ الْمُتَوَكِّلِينَ دوست دارد توكلكنندگان را و متوكل حقيقى كسيست كه از غير حق نترسد و جز به دو اميدوار نباشد إِنْ يَنْصُرْكُمُ اللَّهُ اگر خدا شما را نصرت دهد چنان كه در حرب بدر واقع شد فَلا غالِبَ لَكُمْ پس نباشد غلبهكننده بر شما وَ إِنْ يَخْذُلْكُمْ و اگر فروگذارد شما را چنان كه در جنگ احد وقوع يافت فَمَنْ ذَا الَّذِي پس كيست آنكه يَنْصُرُكُمْ مِنْ بَعْدِهِ يارى دهد شما را از پس فروگذاشتن او وَ عَلَى اللَّهِ و بر كرم خدا فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ پس بايد كه توكل كنند باوردارندگان وَ ما كانَ لِنَبِيٍّ أَنْ يَغُلَّ و نباشد و سزاوار نه بود مر پيغمبرى را آنكه خيانت كند در غنيمت ، بعضى از اقوياى صحابه رض از پيغمبر درخواست مىنمودند كه ما را از هر غنيمت كه مىافتد زياده از حصه ضعفا چيزى بده آيت آمد كه خيانت پيغمبر ص در قسمت غنائم روا نيست و گويند از غنائم بدر گليمى يا قطيفه سرخ رنگ گم شد و جمعى سيهگليمان از روى نفاق نسبت آن به سيد على الاطلاق عليه صلوات اللّه كردند و حق تعالى ذمه حبيب خود را خصوصا و ذمه جميع انبيا را عموما ازين خيانت برمىگردانيد و فرمود كه هيچ پيغمبر در غنيمت خيانت نكرده و نكند وَ مَنْ يَغْلُلْ و هر كه خيانت كند در غنائم يَأْتِ بِما غَلَّ بيايد به گناه آنچه خيانت در آن كرده است و يا بيارد آن چيزى را كه در آن خيانت كرده يَوْمَ الْقِيامَةِ روز رستخيز و على رءوس الاشهاد بر آن فضيحت يابد اگر نيمه سوزنى يا رشته باشد در اخبار آمده كه شخصى بعد از قسمت غنائم رسن كهنه كه قبل از قسمت برداشته بود نزد حضرت رسالتپناه ص آورده آن حضرت ص قبول نكرده و فرمود نگاه دار تا در قيامت به يارى ثُمَّ تُوَفَّى پس تمام داده شود در ان روز كُلُّ نَفْسٍ هر نفسى را ما كَسَبَتْ جزاى آنچه كسب كرده باشد از خير و شر وَ هُمْ لا يُظْلَمُونَ و ايشان ستم كرده نشوند در وقت جزا .